Koşan çılgın hümanist

Yıllar yıllar önce bir Galatasaray maçı izlerken tanışmıştım Abdurrahim Albayrak ile. Yerine oturamıyor, pozisyon oldukça delişmen hareketler yapıyordu. Bir süre sonra kameralar da maçı bırakıp onu çekmeye başladıkça daha neşeli bir hale geliyordu maç. Kâh diz çöküyor kâh bir direğe tutunup kısmen zıplıyordu. Kendini kaptırmış izleyen bir insanı izlemenin dayanılmaz hafifliği ile izlemiştim. Sonrasında yönetim değişirken "Beni futbolcu evlatlarımdan ayırmasın kimse ben gerekirse çaycılık yaparım yine Galatasaray'da olurum" demişti, bunu söylemesinden birkaç ay sonra yönetimden ayrılmıştı.

Nereden esti de bunları anlattın diye soracak olursanız az önce sevimsiz haberler silsilesi arasında çıktı karşıma Abdurrahim Albayrak. Görünce de yine otomatikman suratımda bir tebessüm belirdi. Bu sefer sel nedeniyle arabasını bırakmış yolun ortasında takım elbisesiyle inmiş arabadan, otoyolun ortasında, yakasında güneş gözlüğü ile koşa koşa şirketine gitmeye çalışıyor. Niye koşa koşa diye soracak olursanız onu ben de bilmiyorum. Araba satmakla alakadar bir iş sahibi olan bu güzel insan dizine kadar suya girip arabaların durumuna bakıyor ediyor, sonra da yumurcak kameramanın yaklaşıp "çok hasar var mı?" sorusuna "hasar var ya, hasar olur zaten o normal de can kaybı yok çok şükür çalışanlarımızdan" diyor hafif bir tebessümle. 2 dakikalık bir haberde yine gönlümü aldı bu adam. "Hümanist adammışsın vesselam" deyip sonraki habere geçtim ben de.